L  A  Z  N  I  C  A

Laznica je najveće naselje na severnom obodu Žagubičke kotline,smešteno je ispod krajnjih jugozapadnih obronaka Homoljskih planina.Nalazi se na mestu gde se rečice Valja Mare i Valja Mika spajaju formirajući Kameničku reku.Selo leži na nadmorskoj visini od 370 metara i ima oblik nepravilnog pravougaonika postavljenog u pravcu severozapad-jugoistok.Spada u naselja zbijenog tipa sa najvećom gustinom naseljenosti u dolinskoj ravni Kameničke reke.Pojedini krajevi sela nose porodična imena,kao što su:Žuržonji,Pančevonji,Fujkonji,Šćoponji,Riđjonji,Goćjonji...    

Položaj Laznice je relativno dobar.Kada se ovokonstatuje misli se na sledeće činjenice.Lokacija naselja na kontaktu zemljoradničke zone na pliocenim jezerskim sedimentima Žagubičke kotline,na jednoj strani i šumske zone planinske oblastibogate pašnjacimai livadama , na drugoj strani,omogućavaiskorišćavanje različitih prirodnih resursa.Blagodareći diseciranosti planinskog venca i njegove otvorenosti prema kotlini,potpunije se prožimaju ove celine.Ovakva povoljnost predstavlja i dobru predispoziciju saobraćajne povezanosti Laznice sa susednim i daljim naseljima.Tako je dolinama Valja Mare i Jagine spojena asfaltnim putem sa Jasikobom ( 22 km. ),a u kotlinskoj ravni takođe asfaltom sa Žagubicom ( 5 km. ) i Selištem ( 1.5 km. ). I pored navedenih pogodnosti,na razvoj Laznice nepovoljno utiče njena udaljenost od saobraćajne arterije Homolja-regionalne magistrale Beograd-Bork, kao i neposredna blizina opštinskog središta.Međutim treba očekivati da se put Žagubica - Majdanpek koji preko Laznice,Jasikova,Leskova i Debelog Luga predstavlja najkraću vezu homoljske oblasti sa Đerdapom,ovo selo povratiti značajiz vremena kada je bilo najveće u središnjem delu Istočne Srbije.

Atar Laznice zahvata površinu od 74.81 kvadratnih kilometara i graniči se na jugu sa žagubičkim,na severozapadu sa selištanskim i na zapadu sa milatovačkim atarom,dok je na istoku i severoistokuteritorija opštine Majdanpek. Laznička teritorija je po veličini na trećem mestu u Opštini i na nju otpada 9.8% ukupne površine.

Geološka građaatara sela ogleda se u zastupljenosti stena različite starosti i načina postanka. Najniže delove u kotlinskoj ravni izgrađuju neogeni sedimenti pod koje tonu formacije starijeg paleozoika (peščari iz ordovicijuma ) i jurske tvorevine ( masivni krečnjacititona ).Heterogena geološka građa uslovila je zastupljenost različitih tipova zemljišta.Najveće površine su pod rendzinama na jedrim krečnjacima i kiselim zemljištima. Plode oraničke površine u kotlini prekrivaju smeđa kisela zemljišta na jezerskim glinama.

Kroz Laznicu protiče Kamenička reka, desna pritoka Mlave.S obzirom da znatan deo svojih slivovaova reka ima u u peščarima i škriljcima,preko leta ne presušuju, ali često imaju bujični karakter na obešumljenim terenima izgrađenim od ovih stena.

Od ukupnog zemljišnog fonda od 7481 hektara, njive zahvataju891 ha, voćnjaci 443 ha, livade 1792 ha, pašnjaci 915 ha,šume 3036 ha, dok je pod neplodnim zemljištem 400 ha. Dakle najveće površine zauzimaju šume 840.6% ) i livade i pašnjaci ( 36.2% ), što pokazuje orijentaciju stanovništva u privrednoj aktivnosti i glavnim izvorima prihoda.

Laznica spada u najstarija naselja u Homolju. U pisanim izvorima prvi put se spominje 1467. godine pod istim nazivom i na istoj lokaciji kao i danas. Tada je imala svega 7 kuća po čemu se ubrajala u najmanja sela. Sudbina Laznice kroz dugotrajan period turske vladavine u ovom kraju potpuno je nepoznata. Sudeći po tome da se ne navodi u izveštaju grofa Najberga sačinjenog posle Požarevačkog mira 1718. godine,čak ni kao pusto naselje, niti je uneta na kartu iz 1723-1725. godine među jedanaest naseljenih mesta, može se predpostaviti da je Laznica odmah po mprodoru Turaka u Homolje potpuno opustela i raseljena. Stanovništvo je ili pobeglo u šumovite Homoljske planine ili se nastanilo po obližnjim selima. Međutim, već 1733. godine Laznica predstavljanajveće selo u čitavom kraju sa 33 doma. Godinu dana kasnije zabeleženo je devet domova manje. U pisanim podacima, zatim sledi praznina sve do 1818. godine, kada je u Laznici registrovano 117 domova. Kasnij, neredovni popisi domova beleže stalno povećanje, ali se na osnovu toga ne može sa sigurnošću tvrditi o broju stanovnika, tim pre što se susedno selo Selište javlja kao posebna jedinica tek 1948. godine. To znači da dostupne podatke do navedene godine trba uzimati sa rezervom. 

U razvoju Laznice ističu se dva perioda. Prvi od 1890. godine do 1948. godine, karakteriše povećanje broja stanovnika, osim perioda I svetskog rata i Balkanskih ratova, kada je registrovano smanjenje populacije kao posledica ratnih stradanja i smanjenog nataliteta. Prvi popis posle II svetskog rata pokazuje smanjenje od 170 stanovnika, ali je već 1953.godine 4044 stanovnika,povećan broj stanovnika na nivo 1931. godine 4062 stanovnika, i od tada počinje drugi period u kome je izraženo stalno smanjenje ljudstva. Za razliku od od kretanja broja stanovnika, koje pokazuje nepravilan trend, broj domaćinstva se stalno povećava sve do 1971. godine, od kada započinje permanentno smanjenje.

Upoređujući Laznicu sa okolnim naseljima u Homolju, može se uočiti da se njen razvoj kretao uzlaznom linijom sve dok je stočarstvo imalo primarni značaj u privređivanju stanovništva ove oblasti, što se poklapa sa periodom vidnijeg razvoja Žagubice postankom sedišta objedinjene žagubičke i krepoljinske opštine. Tada su sela Jasikovo, Leskovo i Vlaole pripali opštini Majdanpek što se moralo odraziti posebno na razvoj Laznice. Međutim, i pored toga ovo selo, najmnogoljudnije u homoljskoj oblasti posle Žagubice, predstavlja važan, mada sekundarni centar Žagubičke kotline.

Današnja Laznica sve više dobija izgled modernog seoskog naselja u kome savremeni stambeni objeki zamenjuju stare i nefunkcionalne kuće.U selu postoji još uvek zemljoradnička zadruga, Zdravstvena ambulanta, Mesna kancelarija, Pošta, više prodavnica u privatnoj svojini.

U Laznici radi od 1865. godine Osnovna škola"Jovan Šerbanović". Učenika je na žalost sve manje imanje.Ovoj školi pripada i istureno odeljenje u Selištu. U obe škole postoje i pripremna odeljenja u kojima budući đaci iz tipično vlaških porodica uče srpski jezik. Matična škola u Laznici raspolaže sa 9 učionica, ima biblioteku, đačku kuhinju, radionicu i adaptiranu prostoriju za fizičko vaspitanje. Ukupna površina korisnog prostora je oko1300metara kvadratnih što po broju učenika predstavlja zadovoljavajuću površinu.

U Laznici postoji još uvek Dom kulture koji je pred rasulom.